piątek, 17, styczeń 2014

Historia i zdjęcia zamku

Pierwszy pałac był masywnym czworokątnym budynkiem pokrytym gontami otoczonym fosą. Spalił się w 1827 r. po uderzeniu pioruna. Na tym samym miejscu wybudowano w 1836 r. nowy trzypiętrowy pałac, do którego w latach 1867-68 dobudowano skrzydła.  Obiekt spłonął po wojnie w 1945 i 1948r., były to celowe podpalenia mające zatrzeć ślady szabrowania oraz ostatecznie zniszczyć poniemiecką posiadłość.  W 1962r. stały jeszcze ruiny późno klasycystycznego pałacu. Rezydencja była usytuowana na niewielkim sztucznym wzniesieniu, murowana z cegły, potynkowana. Zbudowana na rzucie przypominającym literę „E”: trzy prostokątne skrzydła połączone  ze sobą prostopadłymi, jednotraktowymi galeriami. Dwukondygnacjowa, z trójkondygnacjowym ryzalitem środkowym, podpiwniczona. Piwnice sklepione kolebkowo, mogły pochodzić z wcześniejszej budowli. Wnętrze o skomplikowanym, wielotraktowym układzie.  Fasada 21-osiowa, z niewielkim ryzalitem, zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem. Na osi znajdowało się wejście, z portykiem kolumnowym podtrzymującym taras, elewacja ogrodowa powtarzała układ frontowej. Elewacje boczne, krótkie, trzyosiowe, z półkolistymi portykami przy bocznych wejściach. Elewacje zdobiło boniowanie pierwszej i drugiej kondygnacji, wydatne gzymsy, zdwojone pilastry w typie kompozytowych, uszate obramienia okien. Ściany zwieńczone były balustradami, budynki nakrywały dachy mansardowe. W latach 60-tych ruiny rozebrano, dzisiaj jedynym śladem po tym ogromnym, pięknym obiekcie jest jeden z półkolistych portyków bocznej elewacji.

Ważne wydarzenia

Brak wydarzeń

Kalendarz

loader